Færslur í flokknum 'Á tímum kreppu' ↓

Sextíu og þrír menn og ekkert gengur

Það vekur undrun að engin umræða fer fram um 38 % þjóðarinnar sem ekki kaus í hinni „miklu“ þjóðaratkvæðagreiðslu. Þrjátíu og átta prósent er stór hluti þjóðarinnar. Hluti sem áreiðanlega hefur skoðun og mundi koma fram og kjósa ef hann teldi eitthvað þýðingarmikið væri um að kjósa.

Lesa áfram →

Hættið að ljúga, það er númer eitt

Það er í rauninni enginn vegur fyrir venjulegt fólk að mynda sér sannfærandi skoðun á þjóðmálunum á þessum vikum. Framboð af þvælu er svo gjörsamlega glórulaust að viðbrögð óbreyttra verða eins og þegar gengið er á glóðum. Það er gjörsamlega ómögulegt að standa í fæturna.

Lesa áfram →

Forsetinn, sáttin og froðan

Margir héldu tæpast vatni þegar forsetinn neitaði að skrifa undir lögin frá Alþingi fyrir skemmstu. Alskyns stunur og andvörp heyrðust frá miklum fjölda manns sem lofaði Guð fyrir þennan dásamlega forseta, kjark hans og það hve samkvæmur sjálfum sér hann er. En er hann samkvæmur sjálfum sér?

Lesa áfram →

Þorgerður Katrín og klyfjarnar

Það er með miklum ólíkindum hvað fólk getur verið seinheppið. Þorgerður Katrín skrifar grein í Morgunblaðið í dag. Þar segir: „…þær klyfjar sem ríkisstjórnin leggur á fólk og fyrirtæki mega ekki verða til þess að fólk kikni undan þeim.“

Lesa áfram →

Vonbrigði með Mogga og pólitík

Vissulega er ekki komin reynsla á Sunnudagsmoggann. En hann fer skringilega af stað. Það var alltaf þannig að þegar við hjónakornin höfðum verið um helgi úti á landi þá hlakkaði ég ævinlega til þess að koma höndum á laugardagsmoggann og Lesbókina.

Lesa áfram →

Mogginn þinn og Mogginn minn

Oft var ég svo innilega sammála þeim Styrmi og Matthíasi. Málflutningur þeirra féll oft að skoðunum mínum og þá líkaði mér svo vel við Moggann. Þannig var þetta um áratuga skeið.

Lesa áfram →

Hvað halda stjórnmálamenn um venjulegt fólk?

Lítið um pistlaskrif hjá mér í október til þessa. Hef samt skrifað nokkra og hent í ruslakörfuna. Ruslakörfur eru þarfaþing.

Lesa áfram →

Kaus ég vitlaust?

Óþægindi í undirmeðvitundinni. Þegar ég var ungur drengur vaknaði ég stundum upp um nætur skelfingu lostinn af draumum þar sem mér fannst ég renna á mikilli ferð niður bratta brekku og fljúga svo fram af háum hömrum niður í kolsvartan óendanleika.

Lesa áfram →

Enn eykst virðing Alþingis

„Hvers á þjóðin skilið af okkur, nýju þingi og nýjum þingmönnum?“
Þannig hljómuðu upphafsorð í jómfrúræðu þingmanns á vordögum.
Og enn eykst virðing Alþingis, hvers fólk á flæðiskerinu lítur til með vaxandi aðdáun.

Rykmökkur á Alþingi

Það er ljóst að enginn þingmanna Sjálfstæðisflokksins hefur talað af nægum trúverðugleika síðustu vikur. Orðræða þeirra einkennist af yfirborðslegu tali sem virðist ganga út á það eitt að þyrla upp ryki. En slíkt gera ekki góðir göngumenn, svo vitnað sé í visku fornvitrings.

Lesa áfram →